Mijn handen zitten nog volop in Canada, het land waar mijn nieuwe thriller zich afspeelt. Ik laat mijn vingers over het toetsenbord schrijven: er moet herschreven worden, geschrapt en geschaafd. Mijn manuscript over mijn Canadese oom wordt heel langzaam beter en beter. In mijn hoofd ben ik ondertussen al bezig met mijn volgende avontuur: Nieuw-Guinea. …
‘Wat een grote iPhone. Waar heb je die nou gevonden?’‘Ik heb hem gekregen.’ Boris loopt naar het aanrecht.‘Dat kan niet.’‘Dan niet.’ Boris pakt een krentenbol en zet zijn tanden erin.‘Jezus, Boris, ik heb het al zo vaak gezegd: pas op met die criminelen.’‘Vince is geen crimineel.’Monique slaat het NRC dicht. ‘Je krijgt niet zomaar een …
Koud! Ik heb het zo koud. Mijn tanden klapperen en mijn neus is gevoelloos geworden. Ondanks mijn slaapzak-geschikt-voor-min-tien, een wollen pyjama, twee truien en een extra deken voel ik de rillingen over mijn lijf als er weer een windvlaagje, langs mijn gezicht, over de huid in mijn hals glijdt. Het is al ver voorbij middernacht …
Ik hoopte het deze keer te vermijden, maar het uitstelvirus trekt zich niets aan van de wensen van schrijvers. Ook als je het proces heel gestructureerd aanpakt, als je een schema hebt gemaakt en een maandplanning, als je je doelstellingen hebt uitgeschreven, kan het virus toeslaan. En dat deed het. Ik ben er behoorlijk ziek …
Je denkt misschien: daar heb je haar weer, met haar schrijfvakantie. Ja, ik blijf het herhalen: een schrijfvakantie is de perfecte manier om kennis te maken met jezelf als schrijver. Als ik elk jaar één aspirant schrijver overtuig, dan doe ik iets goeds voor de wereld. Zo denk ik erover. Gelijkgestemden Schrijven is spannend, kwetsbaar, …
Eerder schreef ik dat ik een haat-liefde relatie heb met research doen voor mijn boeken, ik ben namelijk liever lui dan moe. maar soms is het nodig: research. Ik zal je iets bekennen: in mijn laatste thriller Onder water zit een foutje dat ik had kunnen voorkomen als ik betere research had gedaan (het is …
Elk verhaal draait om de ontwikkeling van de hoofdpersoon. Het belangrijkste personage is aan het eind van het verhaal niet meer dezelfde als aan het begin van het verhaal. Tijdens mijn zoektocht naar hoe ik een boek moet schrijven, heb ik Save the cat writes a novel gekocht. De kortst mogelijke samenvatting van dit boek …
Geen hond op straat is mijn laatste boek, een novelle van ongeveer 100 pagina’s lang. Toen ik begon aan dit verhaal had ik een begin bedacht (de hond Jazzy vindt achter een flat een losse hand) en een verrassend einde (wat ik hier natuurlijk niet ga verklappen). Van die 2 elementen wilde ik een novelle maken. …
Dit is de eerste keer dat ik mijn boek ga signeren in de boekhandel en dat is spannend en een hoop georganiseer, met statafels, boeken en banners. Wil je zien hoe ik dat doe? Het promoten van een boek kost tijd. Een nieuw verhaal Ondertussen is er een verhaal dat om aandacht vraagt. Het spartelt …
Vier boeken heb ik geschreven. Drie ervan zijn gepubliceerd, de vierde komt nog dit jaar uit. En toch weet ik nog steeds niet hoe het moet. Hoe schrijf ik een boek? Tot nu toe ging het schrijven ongeveer zo: 1. Inspiratie Ik heb een idee. Een deel van een plot. Of een vage hoofdpersoon. …
